Είχα καιρό στο νου μου να γράψω κάτι για όλες εκείνες τις στιγμές που συνειδητοποιείς, τις περισσότερες φορές με έναν καθόλου ευχάριστο τρόπο, πως, όλα εκείνα που νόμιζες σπουδαία, δεν είναι και τόσο σπουδαία. Έχουν χάσει τη γοητεία που σου δημιουργούσε ενθουσιασμό, που σε έκανε να προσπαθείς πέρα από αυτό που νόμιζες ότι μπορείς, που σε τροφοδοτούσαν με όνειρο και ελπίδα. Δεν ξέρω γιατί αλλά η απομυθοποίηση μου άφηνε πάντα, πιο πικρή αίσθηση από την αποτυχία. (Που στο κάτω κάτω τι ορίζει απόλυτα την επιτυχία και τι την αποτυχία;) Η απομυθοποίηση έχει την αίσθηση του χαλασμένου πύργου στην άμμο, φτιαγμένου από παιδί , και είναι δυστυχώς ανεπιστρεπτί. Το παιδί μπορεί να ξαναφτιάξει πύργο φυσικά , αλλά άντε να το πείσεις. Δεν το πείθεις. Έχει ακόμα την αίσθηση του -πέφτω από τα σύννεφα με δύναμη στο έδαφος- και βλέπω όλες εκείνες τις λεπτομέρειες και τις σκοτεινές γωνιές , που από ψηλά δεν φαίνονταν. Παίρνω μια γερή δόση πραγματικότητας και παθαίνω σοκ.
Την απομυθοποίηση τη βιώνουμε όλοι ανεξαιρέτως, συνήθως για πρώτη φορά στα τέλη της εφηβείας και κατά τη γνώμη μου, αποτελεί παράγοντα ωρίμανσης της προσωπικότητας. Από τη μια γιατί κάποια στιγμή όλοι κάνουμε όνειρα τρελά και απατηλά, και από την άλλη, γιατί το περιβάλλον γύρω μας (κοινωνία, οικογένεια) μας τροφοδοτούν με τέτοιο τρόπο που να προσδίδουμε στα πράγματα διαστάσεις, διαφορετικές από αυτές που πραγματικά έχουν. Η απομυθοποίηση μπορεί να είναι κάτι πολύ συγκεκριμένο, όπως ένα πρόσωπο, ή κάτι πολύ αφηρημένο, όπως έννοιες και καταστάσεις.
Μυθοποιώ στην περίπτωση αυτή σημαίνει, δίνω χαρακτηριστικά και διαστάσεις σε κάτι, το οποίο ή δεν τις κατέχει καθόλου ή τις κατέχει σε πολύ μικρότερο βαθμό από αυτόν που νομίζουμε. Δημιουργώ μια ιδέα και τρέφομαι από αυτή. Χαίρομαι και ελπίζω σε κάτι καλύτερο, ενθουσιάζομαι, κάνω όνειρα, προσπαθώ γιατί είμαι σίγουρος δίνω σε καθημερινά πράγματα μια αίσθηση μαγείας.
Η απομυθοποίηση έρχεται ή ως αποτέλεσμα της φυσικής εξέλιξης του χρόνου και είναι πιο ανώδυνη (" ο "έρωτας" για ένα μουσικό είδωλο στα 15, προφανώς και θα έχει φύγει στα 20 και θα έχει αφήσει και αυτή την αίσθηση νοσταλγίας) ή ως αποτέλεσμα χρόνου και προσωπικής εμπειρίας ή μόνο προσωπικής εμπειρίας. Μυθοποίω άτομα ανώτερα από μένα, όπως π.χ καθηγητές και ξαφνικά βρίσκομαι να είμαι αστέρι στη χημεία , εκεί που πριν λίγο ήμουν μέτριος. Και ο ίδιος ο έρωτας είναι, για πολύ κακή μας τύχη, μια μυθοποίηση. Μυθοποιείς ένα πρόσωπο, το εξιδανικεύεις, δεν ξέρεις ποια είναι τα αρνητικά του, και δεν σε νοιάζει κιόλας, αρκεί που εσύ καλύπτεις την ανάγκη σου τρέφεσαι από την "όμορφη ιδέα". Και πετάς στα σύννεφα που λέγαμε. Μυθοποίηση είναι κατά μια έννοια και το πανεπιστήμιο (στην Ελλάδα). Ευτυχώς που όλα τα παιδιά που δίνουν εξετάσεις, δεν το ξέρουν. Τους το λένε, αλλά δεν το πιστεύουν ότι είναι τόσο χάλια, και είναι υπέροχο αυτό, γιατί δεν λακίζουν στο να τα δώσουν όλα. Μύθος είναι φυσικά και οι πανελλαδικές εξετάσεις , όχι με την έννοια ότι είναι εύκολες ή δύσκολες, αλλά με την έννοια ότι σε καθορίζουν ως είναι. Τίποτα δεν καθορίζουν. Και κυρίως όχι την υπόλοιπη ζωή σου. (Μια από τις μεγαλύτερες μπούρδες αυτής της κοινωνίας είναι να πείθει τα παιδιά της να ξεσκιστούν στα 18 για να καλοπερνάνε μέχρι τα 22 και μετά να τρέχουν και να μη φτάνουν- μέσοι όροι πάντα αυτά)
Η απομυθοποίηση σε αφήνει με ένα προσωρινό κενό. Είναι μια απώλεια που ξεπερνιέται εύκολα ευτυχώς, μέχρι να βρεις άλλα πράγματα να μυθοποιήσεις. Δυστυχώς ή ευτυχώς έχουμε την ανάγκη να βλέπουμε κάπου , να βλέπουμε κάτι καλύτερο, κάτι πιο μαγικό από την πεζή καθημερινότητα. Ανάλογα με το τι λείπει στον καθένα και με τι του έχει λείψει μέχρι στιγμής. Μυθοποιούμε ότι έχουμε ανάγκη. Ότι έχουμε ανάγκη να μας δώσουν και ότι έχουμε ανάγκη να είμαστε. Και συνήθως η απομυθοποίηση της δεύτερης κατηγορίας είναι πιο αμήχανη γιατί αναρωτιέσαι " Και τώρα;"
Έχει όμως και τη θετική της πλευρά : ωριμάζουμε, ξεκαθαρίζουμε τα θέλω μας, εκτιμάμε με διαφορετικά κριτήρια και βλέπουμε από τη γη , τι μπορούμε να κάνουμε εδώ , και όχι από το Google Earth. Φαίνονται τα στενά γύρω από την Ομόνοια στο Google Earth ; Εμ , δε φαίνονται.
4 σχόλια:
Από τις πιο "γενναίες" αναρτήσεις σου.Αυτό που εγώ θέλω να πω είναι ότι μερικές φορές τα όρια της μυθοποίησης είναι ιδιαίτερα θολά και από φάση-μυθοποίηση γίνεται πραγματικότητα μέσα στην οποία ζεις και υπάρχεις.Δε ξέρω αν εκεί η απομυθοποίηση είναι κάτι καλό η κακό.Είναι όπως το δίπολο μακάριας άγνοιας και σκληρής επίγνωσης.Μπορείς να παραπέεις για πάντα;Βρίσκομαι αρκετά νωρίς στη ζωή μου για να τα΄χω σκατώσει αρκετά ώστε να ξέρω,κάποιες μυθοποιήσεις είναι και τόσο προσωπικές που δεν υπάρχει ασφαλές κριτήριο.Όπως και να το κάνουμε τον ανήφορο(μυθοποίηση)μπορεί και να τον μοιράζεσαι,ο κατήφορος όμως(απομυθοποίηση)είναι ένας μοναχικός δρόμος.Και έτσι ήταν πάντα.
Γράφεις πραγματικά πολύ όμορφα και αναφέρεσαι σωστά σε πράγματα που όλοι λίγο ή πολύ έχουμε βιώσει.
Σε άλλες περιπτώσεις η απομυθοποίηση είναι απαραίτητη και ισοδυναμεί όπως είπες με την ωρίμανση του εκάστοτε ατόμου, σε άλλες μπορεί όμως να σε ρίξει από τα σύννεφα. Κάθε περίπτωση είναι σίγουρα διαφορετική και εξαρτάται από το τι απομυθοποιείται. Πιστεύω το χειρότερο είναι να απομυθοποιείται ένας άνθρωπος μπροστά τα μάτια σου, αυτό είναι που επηρεάζει περισσότερο αρνητικά κάποιον!
nomizw to pio sofo einai na katanooume ti ginetai guro mas... san na leme na ponireuesai... na thaumazoume kati alla na min tou stinoume agalma... na katanooume oti uparxoun kai arnitikes ptuxes pou den tis exoume dei akoma...
etsi den apogohteuomaste apo ta diafora muthopoihmeta gia emas pragmata sti zwi...
... akoma kai tous anthrwpous pou exoume guro mas... prepei na antilamvanomaste oti exei ellatwmata...anthrwpoi eimaste... to thema einai na ta katanooume, na ta dexomaste kai na prospathoume na ta deiksoume ston allo gia na ta veltiwsei kai na ginei kaluteros...opws antistoixa prepei na anazitame kai emeis apo tous guro mas pou mas noiazontai...
me mia tetoia ptuxi mporw na pw oti uparxei erwtas... oxi den einai muthopoihsh... auto tha sunevenai stin periptwsi pou kuriarxei o enthousiasmos gia to atomo apenanti mas, oti antikrizoume mia teleiotita, tholomenoi apo tin aperiskepsia kai tis anagkes..omws einai kati pou katariptetai toso eukola apo ta prwta kiolas psegadia...ma tote den tha mporouse na legetai erwtas, tha itan aduko gia auti tin leksi pou kruvei toso plouto apo pisw tis...
einai gegonos oti oloi exoume anagh apo thn anazhthsh tou idanikou,tou outopikou,diaforetika h zwh mas 8a htan anupoforh..8ewrw oti oi an8rwpoi se apogohteuoun,se apogeiwnoun opws k na xei se ekplhssoun.einai gegonos omws oti h or8h krish enanti neos atomou prokuptei meta thn apomu8opoihsh tou.ki auto giati prosegkizoume pleon thn antikeimenikothta,oso einai efikto k vlepoume me realismo katastaseis k gegonota.o an8rwpos wstoso panta 8a talanteuetai me autes tis polu leptes praktika ennoies afou einai sthn idiosugrasia k th fush tou na mhn apodexetai ta pragmata ws exoun k na ta anamoxleuei diarkws!
Δημοσίευση σχολίου