Ήταν Σεπτέμβριος του 2006 και διάβαζα ένα περιοδικό. Για πρώτη φορά έπεσε το μάτι μου πάνω σε ένα προτεινόμενο site που μπορώ λέει να δω trailer από τις αγαπημένες μου ταινίες και μουσικά βίντεο κλιπ (παππουδίστικη η περιγραφή, τέλος πάντων). Μπαίνω και πληκτρολογώ ένα τραγούδι, μου βγάζει το κλιπ, "α, ωραία λέω, θα μας χρησιμεύσει." Και φεύγω. Ανίδεη προφανώς του τι επρόκειτο να γίνει με το site τα επόμενα χρόνια.
Το YouTube είναι η τηλεόραση που επιλέγεις να βλέπεις. Η εποχή της εικόνας μετεξελίχθηκε σε εποχή του video, η μουσική βιομηχανία δέχτηκε ένα ισχυρότατο πλήγμα (πότε ήταν η τελευταία φορά που κατέβασες κάποιο τραγούδι;), μάθαμε ότι οι Κινέζοι είναι καλύτεροι από εμάς (σε όλα), νιώσαμε άσχημα για τα αγγλικά που δεν καταλαβαίναμε, περάσαμε μουσικά μεταμεσονύκτια μπροστά στην οθόνη και αποφασίσαμε να νευριάζουμε με το συνολικό αριθμό των dislikes σε ένα βίντεο (σπατάλη ενέργειας κατά τη γνώμη μου)
Ένα τεράστιο ποσοστό των χρηστών του internet μπήκε για πρώτη φορά στο ίντερνετ και εξακολουθεί να μπαίνει λόγω του YouTube και του Facebook. Ή για το συνδυασμό τους. Είδα την ταινία The Social Network και ούτε στιγμή δεν σκέφτηκα να την αναλύσω ως ταινία. Αυτό που αμέσως σκέφτηκα είναι πόσο τρομακτικά ιδιοφυής μπορεί να είναι μια ιδέα ενός φοιτητή, ώστε να αναγκάζει εκατομμύρια κόσμο να ανοίγει το Facebook πριν καν πλύνει τα δόντια του το πρωί.
Οι σκέψεις μου όμως αυτές ήρθαν λόγω μιας πρωτοβουλίας του YouTube, της δεύτερης YouTube Symphony Orchestra 2011, που παρακολουθούσα αυτές τις μέρες. Τι είναι αυτο; Αντιγράφω το κείμενο από την αρχική σελίδα του YouTube : "Last year, 101 musicians from 33 countries uploaded videos to YouTube of themselves auditioning for the YouTube Symphony Orchestra 2011. Chosen with the help of leading orchestras around the world and the YouTube community, the musicians have finally made it to the end of their journey to perform in an extraordinary concert conducted by Grammy-award winning YouTube Symphony Orchestra Artistic Advisor, Michael Tilson Thomas, and streamed live on YouTube directly from Sydney Opera House"
Σήμερα λοιπόν έγινε το κονσέρτο στο Σίδνεϊ και ήταν εξαιρετικό. Το αφιέρωσαν μάλιστα στους πληγέντες των τελευταίων φυσικών καταστροφών στην Ιαπωνία και την Αυστραλία. 33 άνθρωποι απέδειξαν ότι με πρόβες 4 ήμερων μπορούν να δημιουργήσουν κάτι μοναδικό, στην κοινή τους γλώσσα, τη μουσική. Η σκληρή δουλειά και η αγάπη για το αισθητικά όμορφο, καθώς και η θέληση να συμφιλιωθείς με τον άλλο, χωρίς να διακρίνεις σύνορα, είναι κάτι μοναδικό.
Από τη χώρα μας νίκησε ο Όμηρος (βιολί), από τη Θεσσαλονίκη :)
Το YouTube είναι η τηλεόραση που επιλέγεις να βλέπεις. Η εποχή της εικόνας μετεξελίχθηκε σε εποχή του video, η μουσική βιομηχανία δέχτηκε ένα ισχυρότατο πλήγμα (πότε ήταν η τελευταία φορά που κατέβασες κάποιο τραγούδι;), μάθαμε ότι οι Κινέζοι είναι καλύτεροι από εμάς (σε όλα), νιώσαμε άσχημα για τα αγγλικά που δεν καταλαβαίναμε, περάσαμε μουσικά μεταμεσονύκτια μπροστά στην οθόνη και αποφασίσαμε να νευριάζουμε με το συνολικό αριθμό των dislikes σε ένα βίντεο (σπατάλη ενέργειας κατά τη γνώμη μου)
Ένα τεράστιο ποσοστό των χρηστών του internet μπήκε για πρώτη φορά στο ίντερνετ και εξακολουθεί να μπαίνει λόγω του YouTube και του Facebook. Ή για το συνδυασμό τους. Είδα την ταινία The Social Network και ούτε στιγμή δεν σκέφτηκα να την αναλύσω ως ταινία. Αυτό που αμέσως σκέφτηκα είναι πόσο τρομακτικά ιδιοφυής μπορεί να είναι μια ιδέα ενός φοιτητή, ώστε να αναγκάζει εκατομμύρια κόσμο να ανοίγει το Facebook πριν καν πλύνει τα δόντια του το πρωί.
Οι σκέψεις μου όμως αυτές ήρθαν λόγω μιας πρωτοβουλίας του YouTube, της δεύτερης YouTube Symphony Orchestra 2011, που παρακολουθούσα αυτές τις μέρες. Τι είναι αυτο; Αντιγράφω το κείμενο από την αρχική σελίδα του YouTube : "Last year, 101 musicians from 33 countries uploaded videos to YouTube of themselves auditioning for the YouTube Symphony Orchestra 2011. Chosen with the help of leading orchestras around the world and the YouTube community, the musicians have finally made it to the end of their journey to perform in an extraordinary concert conducted by Grammy-award winning YouTube Symphony Orchestra Artistic Advisor, Michael Tilson Thomas, and streamed live on YouTube directly from Sydney Opera House"
Σήμερα λοιπόν έγινε το κονσέρτο στο Σίδνεϊ και ήταν εξαιρετικό. Το αφιέρωσαν μάλιστα στους πληγέντες των τελευταίων φυσικών καταστροφών στην Ιαπωνία και την Αυστραλία. 33 άνθρωποι απέδειξαν ότι με πρόβες 4 ήμερων μπορούν να δημιουργήσουν κάτι μοναδικό, στην κοινή τους γλώσσα, τη μουσική. Η σκληρή δουλειά και η αγάπη για το αισθητικά όμορφο, καθώς και η θέληση να συμφιλιωθείς με τον άλλο, χωρίς να διακρίνεις σύνορα, είναι κάτι μοναδικό.
Από τη χώρα μας νίκησε ο Όμηρος (βιολί), από τη Θεσσαλονίκη :)
2 σχόλια:
Το ίντερνετ έχει απίστευτα πλεονεκτήματα, αρκεί όπως όλα στη ζωή να το χρησιμοποιείς με σύνεση και χωρίς υπερβολές. Μπορεί να γίνει ένα πολύ δημιουργικό "εργαλείο" στα χέρια μας, μπορεί όμως και να μας καταστρέψει.
Το "παν μέτρον άριστον" των προγόνων μας ισχύει για τα πάντα! :)
Εχεις δίκιο Δανάη... Σκέφτομαι συχνά πως θα είναι η ζωή μας σε 20 χρόνια. Πολύ διαφορετική...
Δημοσίευση σχολίου